บันทึก #โยคะหัวเราะ วันที่ 7

Posted by
เช้านี้ตื่นตี 3 กว่า ก็พาตัวเองไปทำ #โยคะหัวเราะ ที่อีกห้องนึงเลยค่ะ โดยวันนี้ลองทำแบบไม่ต้องดูคู่มือ แล้วเอาโทรศัพท์ไปจับเวลา 15 นาที (เพราะเขาให้ทำ 10-15 นาทีก็พอแล้ว รวมทั้งกระบวนการ)
วันนี้ทำวอร์มอัพ ด้วยการทำ Ho Ho Ha Ha Ha แบบ 3 จังหวะ ช้า กลาง เร็ว 2 รอบ พักหายใจ
แล้วต่อด้วยการพูดภาษา Gibberish และ เคี้ยวลิ้น แล้วก็ทำท่า ตลับเมตร Aloha เอาหน้าซุกหมอน แล้วก็นอนลง grounding เลยค่ะ
คือ แค่หัวเราะ ก็หมดเวลา 15 นาทีแล้ว เลยถ้ารวม grounding คือ ยาวไปเกือบ 30 นาทีค่ะ
ก็เจอโจทย์เดิม คือ เกรงใจเพื่อนบ้าน ไม่กล้าหัวเราะดังมาก มันก็ได้หัวใจเต้นอยู่ และรู้สึกว่าพลังงานบวกไหลเวียนไปทั่วร่างกายค่ะ แต่…เหมือนมันยังไม่สุด
แล้วมาเข้าห้องน้ำ เปิดเจอคลิปของ ดร.มาดาน ผู้ก่อตั้งโยคะหัวเราะ ท่าไหนก็ไม่รู้ ไปเจอคลิปหัวเราะคนเดียวตอนตี 5 https://youtu.be/QvAkyoA7l4U  ช่างตอบโจทย์เสียจริง บีมก็เลยเอามานั่งทำต่อหลังเข้าห้องน้ำเสร็จที่ชั้นล่างของบ้านเลย (ห้องด้านบนเป็นห้องนอน สามีกับลูกนอนอยู่)
ก็ทดลองดูค่ะ เออ…เวิร์ค ไม่ต้องมีเสียงดัง ๆ ก็เวิร์คอยู่ หัวเราะน้ำตาไหลเลย รอบนี้รู้สึก “สุด” ค่ะ สดชื่น 555+ ดีกว่าที่ไปหัวเราะรอบแรก
บีมขอเทียบการทำ 3 ครั้ง คือ
  • เช้าเมื่อวาน (Day 6)
  • เช้าวันนี้ (Day 7 รอบ 1)
  • เช้าวันนี้ (Day 7 รอบ 2)
เมื่อวานนี้ คือ ทำแล้วโอเค แต่รู้สึกไม่สุด เพราะ “เกรงใจ” ระหว่างวันก็เจอสารพัดเรื่องให้คิดให้ทำค่ะ มันก็มีภูมิคุ้มกันระดับหนึ่ง แต่รู้เลยว่า เรายังมีหนัก ๆ อยู่เมื่อวาน
เช้านี้ รอบแรก ก็รู้สึกเหมือนเมื่อวาน “ไม่สุดเพราะเกรงใจ”
แต่รอบที่สอง คือ เหมือนปลดล็อคเลยค่ะ แบบรู้สึกดีชัดเจนกว่า 2 ครั้งที่เกรงใจค่ะ มันไม่มีเสียงแต่หัวเราะสุด ๆ
อีกอย่างที่รู้สึกว่าเราเปลี่ยนแปลง คือ ไม่ค่อยบ่น ไม่ค่อยหงุดหงิดกับเรื่องอะไรง่าย ๆ แล้ว อย่างจริง ๆ เช้านี้ ฝุ่น PM ก็เยอะอยู่นะคะ รู้สึกได้ แต่บีมไม่แคร์ จะหัวเราะ ก็ใส่หน้ากากไป แล้วหายใจออกก็ดึงหน้ากากลงค่ะ หายใจเข้าลึก ๆ ใส่หน้ากาก หายใจออก ดึงหน้ากากลง แบบนี้ คือ อากาศจะยังไงก็ช่าง ไม่แคร์…จัดการแบบง่าย ๆ ไปแบบนี้แหละ ไม่มีหงุดหงิดด้วย
และ…ที่เรียนรู้วันนี้เพิ่มเติม คือ ถ้ามันเป็นเรื่องที่เราไม่ค่อยมีบาดแผลกับมัน หรือเป็นแผลตื้น หรือไม่มีเลย เช่น หัวเราะให้กับการที่เราอยากหัวเราะแต่หัวเราะดัง ๆ ไม่ได้ ปัญหานี้เราไม่เคยมีความเจ็บปวดผูกกับมัน บีมเลยหัวเราะได้แบบ ดร.มาดานเลยค่ะ น้ำตาไหลจังหวะนี้
แต่พอดีมีสิวขึ้น 1 เม็ดที่กราม อักเสบนิดนึง พึ่งจะโผล่เช้านี้ บีมเลยทดลอง จิ้มไปที่สิว แล้วหัวเราะใส่มัน จะบอกว่า … เฮ้ย รู้สึกฝืน ไม่เหมือนเมื่อกี๊ คือ ภาพเราที่หน้าสิว เป็นสิวแนวกรามคาง มองแล้วมองอีก คิดเยอะ ทุกข์สิวบริเวณนี้ รอยสิว มันมาหมดค่ะ คือ เราเก็บภาพพวกนี้ไว้เยอะมากกกกกกก ล้านตัว
แต่แล้ว…บีมก็ทำหัวเราะใส่มันไปเรื่อย ๆ นั่นแหละ จนในที่สุด ถึงจุดที่ บีมเห็นตัวเองคนใหม่ กำลังหัวเราะใส่ บีมคนเดิมที่งงว่า “แกหัวเราะไรวะ” คือ บีมที่เป็นทุกข์เรื่องสิว ทำหน้างง ๆ ค่ะ แล้วก็หงอยและจากไป โมเม้นต์นี้แบบ…เราแยกร่างได้ด้วย
แต่บอกเลยนะคะว่า … คงต้องหัวเราะใส่มันอีกหลาย ๆ รอบ แล้วสังเกตค่ะว่า พอจับหน้าบริเวณนี้แล้ว หัวเราะง่ายหรือยัง ต้องฝืนไหม ถ้าหัวเราะให้มันง่าย ๆ ไม่ต้องฝืนแล้ว แสดงว่าปลดล็อคละค่ะ
คือ บีมไปถึงขั้นสุดว่า เป็นสิวแล้วไงวะ???? 555+ แบบนั้นเลย หน้าคนที่มองเรา เราหัวเราะใส่ไปเลยค่ะ ใจผุดขึ้นมาเองว่า ชั้นสวย ชั้นจะเป็นสิวก็สวย และไม่เกี่ยวอะไรกับพวกแกเลย (ภาษาจิตใต้สำนึกมันตรงแรงแบบนี้ล่ะค่ะ ปกตินะคะ ไม่ได้หยาบคาย)
บีมก็เลยคิดว่า … เราสามารถเอามาประยุกต์กับการแก้ปัญหาสิวในระดับจิตใต้สำนึกได้ค่ะ โดยที่บีมขอทดลองไปก่อน ตั้งใจไว้ที่ 40 วันตามสูตร เมื่อรู้สึกว่า ได้ตกผลึกวิธีแก้เฉพาะกลุ่มคนเป็นสิวแล้ว บีมจะแจ้งวัน Meeting เพื่อถ่ายทอดให้อีกทีค่ะ
ช่วงนี้ขอบันทึกไปก่อนนะคะ ให้ติดตามกัน
Ho Ho Ha Ha Ha
With Laugh,
Princess Beam

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.